個人檔案Thizana相片部落格清單 工具 說明
5月28日

เรื่องเล่าๆ

ปอบยายชา
    ชาวบ้านแถบอิสานชนบทมีความเชื่อเรื่องผีสาง
แล้ววันหนึ่งสัตว์เลี้ยงของชาวบ้านพวกเป็ดไก่อยู่ๆก็ล้มตายโดยไม่รู้สาเหตุ
ชาวบ้านจึงเชื่อว่าผีปอบมากิน
ที่หมู่บ้านนี้จะมีบ้านติดกันอยู่3หลังคือ
 บ้านยายชา ยายแม้นและร้านขายของชำ
เป็นอันที่รู้กันของชาวบ้านว่า
ถ้าลูกยายชากลับมาบ้านแกจะจัดเลี้ยงใหญ่
พอลูกแกกลับมา
 แกก็จัดงานเลี้ยงต้อนรับลูกชายแกข้ามคืน
พอวันรุ่งขึ้น ลูกยายชาแกตาย!
ยายชาแกก็เสียใจร้องห่มร้องไห้ใหญ่
ยายแม้นก็บอกยายชาว่าอย่าเสียใจไปเลย
คนเรามันก็ต้องมีเกิดเจ็บตายเป็นธรรมดา
-จบ-
หมายเหตุ: คำพ้องเสียง
ทำไมควายถึงไม่ร้อง?
เรื่องมีอยู่ว่า...วัวกะควายเป็นพี่น้องกัน
พอมันโตพอจะเข้าโรงเรียนได้ พ่อแม่ก็ส่งเข้าโรงเรียน
แต่พ่อแม่ของวัวกะควายจนมาก
วัวกะควายเลยต้องทำงานส่งตัวเองเรียนด้วย
ควายก็ทำงานใช้แรงงาน ได้เงินน้อย
แต่วัวมีนมก็เลยทำเงืนได้มากกว่าควาย
พอควายเรียนถึงป.4ก็ต้องออก
เพราะเรียนไม่เก่งและไม่มีเงินส่งตัวเองเรียนด้วย
แต่วัวเรียนเก่งกว่าและนมก็ขายดีเลยส่งตัวเองเรียนถึงม.6
ด้วยความที่ควายอายที่คนอื่นจะล้อว่าตัวเองโง่ เลยไม่ร้อง...
แต่วัวเรียนจบม.เลยร้องมอ มอ
หมายเหตุ: จริงๆแล้ว ควายร้องปอ ปอ
5月4日

Old Friend

หลังจากไปกินกะเพื่อนๆเก่ามา ความรู้สึกเก่าๆมันก็กลับมา
เพื่อนในห้องตอนม.ปลายไม่รู้เป็นไงกันบ้าง
บางคนได้เจอบ้างไม่ได้เจอบ้าง
จำชื่อได้บ้างที่จำไม่ได้ก็มากอยู่ บางคนก็เปลี่ยนไปซะเราจำไม่ได้เลย
แต่การบอกเล่าจากเพื่อนสู่เพื่อนยังคงเป็นวิธีที่ใช้ได้ดี
วันนี้ฉันได้รับรู้เรื่องราวของเพื่อนๆที่แตกต่างกันไป
ก็เลยนึกๆว่าถ้าเราได้เจอกันบ้างก็คงดี
 ถ้าเราไม่มีเพื่อนเก่าเลยมันจะเป็นยังไงน้าา
วันเวลาก็ทำให้หลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปมีทั้งดีขึ้นและพูดไม่ถูก...
ถ้าเราห่างกันไปนานแล้วมันก็คงยากเนอะที่จะหันหน้าเข้าใหม่
และแนะนำตัวกันใหม่ราวกับเป็นคนใหม่ของกันและกัน
เอ้า! เพื่อนใหม่มาแล้ว ยังไงฉันก็ไม่ลืมเพื่อนเก่าที่แสนดีของฉันหรอก
ฉันรักแกว่ะ (ตึ่ง!)
 
 
3月21日

Cooking, is it hard?

ดูหมึกแดงกะครัวคุณหรีดมาตลอด เห็นแม่ทำกับข้าวก้อบ่อย
ไม่นึกว่ามันจะยากเหลือเกินกับการทำอาหารอ่ะ
จริงแล้วมันก็ไม่ยากมากมายหรอก
แต่อุปกรณ์ที่ต้องใช้และวัตถุดิบที่ต้องทำดิ
 มันไม่ค่อยมี หาก้อยาก ราคาก้อแพง
ดูในหนังสือทำอาหารมันก้อน่ากิน น่าทำขายจริงๆ
อิคนคิดสูตรก้อสรรหาเหลือเกิน
แถมอิตอนไปซื้อของนะ ก้อยิ่งๆไม่ค่อยรู้ว่าอะไรเป็นอะไรอีก
แล้วยังมาเจอพนักงานบริการที่ไม่มีservice mindอีก ตูล่ะโคตรเซ็ง
จะด่าก้อไม่ได้เพราะว่าเห็นเป็นคนท้องคนไส้
ไม่รู้ทำไมต้องให้คนพวกนี้ทำงานประเภทนี้ด้วย
ตอนที่ถามก้อพูดดีด้วยนะเฟ้ย เบื่อที่สุด
อาหาร(จริงๆแล้วเป็นขนมต่างหาก)จานแรกสำเร็จ โดยที่ไม่อิงสูตรเค้าเท่าไหร่อ่ะ
ทำออกมาก้ออร่อยดีเอย
 
3月16日

F*cking admission!!

*ขออภัยผู้เยี่ยมชมทุกท่านที่ใช้คำไม่สุภาพในบล็อกครั้งนี้*
ใครว่าสถานการณ์ทางการเมืองเท่านั้นที่ตึงเครียด
สำหรับเด็กเอนท์แล้ว แอดมิสชั่นก็ตึงเครียดไม่แพ้กัน
แต่คนตรวจข้อสอบพวกมึงเครียดมากกว่า
ไม่รู้จะด่าคนสอบหรือคนคุมสอบดี
แม่ง ไม่ใส่ใจกันทั้ง2ฝ่าย
อีกอย่างการเป็นคนตรวจนั้น มันรู้ดีกว่ารมต.ศธ.แน่ๆ
ว่าควรจะใช้แอดมิสชั่นต่อไป และควรสนับสนุนชายด์เซ็นเตอร์ต่อไปดี(มั้ย?)
คุณๆผู้ใหญ่ลองมาเรียนกับเด็กๆมันดีกว่าแล้วจะได้รู้ว่าควรจะแก้ไขปรับปรุงอะไรกันต่อไป
ไม่ใช่เอะอะอะไรก็ว่าเด็ก หรือไม่ก็โทษครู ไม่มีใครดีกว่าใครหรอก
ต่อให้มาอบรมกันกี่ครั้งก็ไม่สำเร็จผลหรอก
การสอบแอดมิสชั่นครั้งนี้จะเป็นคำตอบอย่างดีของการเอาแต่ใจตัวเองของพวกผู้ใหญ่ตาดำๆ
กรูเหนื่อยนะเฟ้ย! แม่งทำอะไรกันไม่ปรึกษา
 
 
 
คะแนนเอนท์พวกมึงอ่ะ ไม่เสร็จตามกำหนดหรอก กรู!(คนตรวจที่เลิกตรวจให้พวกมึงแล้ว)
3月2日

หน้าที่vsสำนึก

"แปลกนะ ไม่เห็นมีป้ายลุกให้คนท้องนั่งเลย มีแต่เด็ก สตรีและคนชรา..."
บทสนทนาบนรถไฟฟ้าขบวนหนึ่ง
พอได้ยินแล้วมันก็เกิดคำถามขึ้นว่า
จิตสำนึกของคนไทยมันสูญสิ้นไปแล้วเหรอ(ฟังดูกลุ่มชุมนุมมั้ย?lol)
หรือต้องรอให้ใครมาสั่ง(จากป้าย)
จริงๆแล้ว ถึงไม่มีใครสั่ง ฉันก็เชื่อว่าต้องมีคนลุกให้คนท้องนั่งอยู่แล้ว
ซึ่งเขาอาจไม่เคยอ่านป้ายนั้นเลยด้วยซ้ำไป
เพียงความคิดที่แปลกแยกที่เข้ามากระตุ้นสมองของเราให้คิดว่า
สังคมเรามันอยู่ได้ด้วยคำสั่งหรอ -สังคมโรบอท -
ป้ายอ่ะมันมีไว้เตือน(เผื่อลืมอ่ะ) ไม่ใช่ไว้สั่ง คิดก่อนพูดสิคุณ
เคารพเพื่อนสังคมของคุณบ้าง เรามันก็สัตว์สังคมด้วยกันทั้งน้านนน
12月24日

Christmas, if...

O Chirstmas, if I can get to talk to St. Nicks.
I will ask him for the presents...
but nothing was my desires...
O Christmas, if Santa disappears.
Children over the world would cry...
but the stockings were full of candies...
O Christmas, if... O Christmas, if... 
 
 
 
 
 
12月10日

ชั่วโมงที่หายไป

 
 
 
ช่วงนี้หยิบหนังมาดูหลายเรื่องเลย
เป็นหนังที่ตกค้างจากเทศกาลหนังต่างๆ
Somersault, mysterious skin, tarnation, after midnight, และ แหยม ยโสธรlol
เพิ่งดูจบไป2เรื่อง Somersault, mysterious skin 2เรื่องนี้
มีความต่างที่เหมือนกัน
เมื่อดูหนังก็ย้อนดูตัวบ้าง ว่าเราเคยมีชั่วโมงที่หายไปรึไม่
เหอๆ ผลที่ได้คือ แทบจะไม่มีlol
แล้วก็ดันเรื่องที่อยากลืมแต่ยากจะลืมก็มากโข
เฮ้อ~ ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว
สงสัยต้องปล่อยให้นาฬิกาเป็นยาช่วยรักษาแล้วกัน
10月22日

วันนี้เค้าเรียกว่า"วันเกิด"

เมื่อวานนี้ เพื่อนๆก็ชวนออกไปฉลองให้วันเกิด
 
แต่ก็ด้วยความเป็นลูกสาวที่ดี...เลยอยู่บ้านเป็นเพื่อนแม่(ที่ลาพักร้อน)
 
เหอๆ รอแล้วรอเหล่า ผ่านเที่ยงคืนไปเพื่อนๆก็พากันส่งแมสสาจมาอวยพร
 
รอแล้วรอเหล่า...คนที่อยากให้ส่งมาก็ยังไม่ส่ง
 
หลับไปก็แล้ว...ตื่นนอนก็แล้วเค้าก็ยังไม่โทรมาหรือส่งอะไรมา
 
แมสสาจเต็มเครื่องแล้วนะ...เฮ้อ~
 
แต่ก็เป็นวันที่ดีนะ เพราะว่าได้อยู่กะครอบครัวกันพร้อมหน้า
 
ได้ทำบุญจิตใจแบ่งบาน
 
เหอๆ เขียนเบลอๆว้อย...ไปดีฟ่า(ฟิ้ว!!)
10月21日

จม.จากปี้แตน...55

ถึงน้องดากานดาที่(แอบมา)รัก(น้องหมูของปี้)

    ปี้ก็บอกแล้ว ว่าไม่ต้องแย่งกัน ตอนนี้หมู เค้าอยู่กับปี้แตนเอง
ไม่ต้องกังวลนะ แบบว่าเราสองคนรักกันมาก แบบว่าแบบว่า คนมันสวยหน่ะ
ขอโตดด้วยนะที่ทำห้ายน้องน้องต้องผิดหวัง แบบว่าไม่ได้ตั้งใจ แต่หมูเค้ามาหาปี้เองนิ

ปล.ปี้ว่าจะไปทำศัลยกรรมให้มันสวยน้อยกว่านี้หน่อยนิ
แบบว่าแบบว่า เดี๋ยวคนอื่นเค้าจะมาจีบปี้อีก เดี๋ยวปี้จาดูแลไม่ไหว

ด้วยความงามที่เหนือกว่า
ปี้แตน
10月20日

Le Petit Prince

เด็กชายผมทองที่มาพร้อมกับคำถามมากมายและมองมุมที่ผู้ใหญ่มองข้ามไป


"ในวันที่เธอนั่งดูดวงอาทิตย์อัสดงถึง43ครั้ง เธอคงเศร้ามากสินะ"

 

คำพูดนี้มันช่างเศร้าจริงๆ

 

"สิ่งสำคัญนั้นไม่อาจเห็นได้ด้วยตา เราจะมองเห็นแจ่มชัดด้วยดวงใจเท่านั้น"

 

มนุษย์มักจะเน้นประสาทสัมผัส

 

แต่ก็มักจะลืมว่า..."ใจ"ก็ใช้สัมผัสได้เช่นกัน...